ลูกจ๋า.. พ่อเหงา
เสียงโทรศัพท์ที่สำนักงานดังขึ้น...
ผู้อ่าน : สวัสดีครับ คุณทนายวิรัช อยู่ไหมครับ
ทนายวิรัช : อยู่ครับ กำลังเรียนสายครับ
ผู้อ่าน : พอดีเลย.. ช่วงนี้เหงา อยากหาเพื่อนคุย
ทนายวิรัช : อ้าว แล้วลูกๆ ไปไหนกันหมดละครับ
ผู้อ่าน : ผมมีลูกชาย 2 คน คนหนึ่งอยู่ เชียงราย อีกคนหนึ่ง อยู่ชลบุรี
ทนายวิรัช : แต่ละคนอยู่ไกลเหมือนกันครับ
ผู้อ่าน : ใช่ ลูกคนหนึ่ง อยากให้ผมไปอยู่เชียงราย
ส่วนอีกคนหนึ่ง อยากให้ผมไปอยู่ชลบุรี เลยตัดสินใจไม่ถูกว่าจะ
ไปอยู่กับใคร
ทนายวิรัช : คุณนี้โชคดีมากมายครับ ลูกๆ แย่งกันเลี้ยง
ผู้อ่าน : มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก คุณทนาย
ทนายวิรัช : อ้าว แล้วมันเป็นอย่างไรละ
ผู้อ่าน : ก็คนที่อยู่เชียงราย มันจะให้ไปอยู่ ชลบุรี
ส่วนคนที่อยู่ชลบุรี มันจะให้ไปอยู่ เชียงราย
ทนายวิรัช : อ๋อ แย่งกันไม่ให้อยู่ แล้ววันนี้มีอะไรจะมาถามหรือเปล่าครับ
ผู้อ่าน : มีสิครับ. อยากถามว่า มีกฎหมายบังคับให้ลูกต้องเลี้ยงพ่อแม่หรือ
ไม่
ทนายวิรัช : มีครับ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย ได้กำหนดเอาไว้ว่า
บุตร หรือ ลูก มีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่
ผู้อ่าน : ดีครับ เดี๋ยวจะได้เอาไปบอกลูก
ทนายวิรัช : จริงๆ ผมว่า ลูกๆ คงรักพ่อรักแม่ นะครับ แต่ว่า อาจจะมีเหตุจำเป็น
ที่ไม่สามารถ พาพ่อไปอยู่ด้วยเท่านั้น
ผู้อ่าน : ผมก็คิดว่าอย่างนั้น.. ขอบคุณทนายวิรัชครับ




หน้าหลัก
บทความ
ถามมา ตอบไป
บริการของสำนักงาน
ติดต่อเรา
เกี่ยวกับสำนักงาน